131| “A luta continua”

Emisión DIARIO CULTURAL 28/04/2008

O 23 de abril as Ramblas estaban a bordar de xente que mercaban rosas e libros. E seica foron as grandes maquinarias editoriais, as que fabrican premios e venden milleiros de exemplares, as que conseguiron as colas máis longas do día: en catalán a premiada Najat El Haschmi, en español, Ruiz Zafón. En calquera caso, un fervedoiro de xente a pasear, mercar libros e falar con todo tipo de escritoras e escritores. Porque en realidade, nun día coma o de Sant Jordi, o que menos interesa é a disputa inútil do “eu máis” (eu máis exemplares vendidos) ou do “a ver quen a ten máis grande” (a ver quen ten máis grande a ringleira de xente que agarda por unha sinatura).

Esa mesma mañá Graça Machel recibía o doutoramento honoris causa pola Universidade de Barcelona e era, para pasmo da nosa conciencia tan arrumbadiña, a primeira persoa africana que recibía tal distinción na nosa universidade. Graça Machel é unha das figuras máis salientables do Mozambique independente. Casada co primeiro presidente despois do período colonial, Samora Machel, ela mesma fíxose cargo do Ministerio de Educación e Cultura en 1975 e ao remate do seu mandato conseguira triplicar os índices de escolarización: en 1989 o 90% dos rapaces e o 75% das rapazas de Mozambique estaban alfabetizados. Logo, infatigable, continuou botando para adiante proxectos relacionados co desenvolvemento en África.

No seu discurso Graça Machel deu algúns datos contundentes: que no mundo aínda hai mil millóns de persoas que sobreviven con menos dun dólar ao día, menos do que vale un café onda nós; que máis de dez millóns de meniños morren antes dos cinco anos por doenzas que se poden prever; e que máis de mil millóns de persoas son analfabetas, e dous terzos delas son mulleres. Estes datos fannos pensar, en primeiro lugar, claro, nas distancias que existen entre o mundo do confort e o da supervivencia, pero tamén nos poñen, coido eu, diante do espello. E o espello fala do noso esquecemento doutros mundos, do imperio do mercado e da lixeireza con que nos situamos agora diante dos saberes. Como evidencian os titulares do 23 de abril as nosas sociedades, tan alfabetizadas e con acceso doado e gratuíto á cultura, están máis preocupadas polo consumo que polo saber, polo libro como best-seller que pola lectura.

Graça Machel rematou o seu discurso defendendo o papel dos países receptores na xestión de políticas e de recursos para o desenvolvemento, subliñou a importancia da formación de futuras mulleres líder que creen sociedades máis xustas, e lembrou que canto máis pobre se é menos saúde se ten e menos educación se recibe. Pechou a intervención dicindo que “a luta continua” para promover incansabelmente o espírito dos símbolos do 23 de abril, a rosa do amor e o libro do coñecemento. Boa semana e boas, boas lecturas.

Advertisements

Deixar unha resposta

introduce os teu datos ou preme nunha das iconas:

Logotipo de WordPress.com

Estás a comentar desde a túa conta de WordPress.com. Sair / Cambiar )

Twitter picture

Estás a comentar desde a túa conta de Twitter. Sair / Cambiar )

Facebook photo

Estás a comentar desde a túa conta de Facebook. Sair / Cambiar )

Google+ photo

Estás a comentar desde a túa conta de Google+. Sair / Cambiar )

Conectando a %s

%d bloggers like this: