133| Nin as mulleres nin a lingua galega son o problema

Emisión DIARIO CULTURAL 12/05/2008

Vaia unha se montou na rede coa restra de artigos sobre sexismo na lingua publicados en Vieiros nas últimas semanas. O caso é que Olga Castro, profesional da tradución, activista recoñecida a prol da igualdade e, o que é máis interesante para o caso, investigadora especializada na cuestión da linguaxe e o sexismo, asumiu o reto de abrir debate público. Meteuse no papel de Pandora e púxose a argumentar un deses temas que se foron incorporando ao politicamente correcto abrindo, iso si, acedos debates. Porque un dos temas abertos na opinión pública de hoxe radica nos cambios que producen as políticas de igualdade promovidas por un influínte feminismo institucional que apostou por tirar a cuestión das mulleres do gueto do asistencial para convertelo en cuestión trasversal. Rescatouno do privado para convertelo en asunto público.

Olga Castro, nos seus tres longos artigos titulados “O sexismo na lingua”, explica a importancia da linguaxe, sinala as diversas posicións sobre a cuestión, exemplifica a desigualdade, debulla as posíbeis estratexias para resolver esas prácticas e remata poñendo o dedo na encrucillada: na necesidade de que a planificación lingüística desenvolvida en Galicia incorpore entre os seus obxectivos a superación do sexismo. Por iso a súa derradeira entrega remata así: “a planificación lingüística pode ir perfectamente acompañada da planificación de xénero. Na encrucillada xénero e nación, eu escollo AS DÚAS!” (Vieiros, 09/05/2008). Non é a primeira vez que se establece onda nós un paralelismo entre a discriminación do idioma galego e a discriminación das mulleres (penso nos ensaios fundacionais do feminismo galego de María Xosé Queizán, por exemplo). A diferenza é que agora contamos coa posibilidade de desenvolver políticas correctoras desde as institucións a través de gabinetes especializados.

A socióloga Soledad Murillo, que foi unha das feministas de maior peso no anterior goberno do Estado español e unha das que contribuíu á feminización da axenda política, defendía nas súas intervencións públicas: “as mulleres non son o problema, sofren os problemas xerados pola sociedade”. Pois ben, aplicando o conto, as mulleres son as que sofren os problemas xerados por unha linguaxe sexista que, se ben é froito dunha tradición, tamén é certo que é un produto social que se pode e que se debe transformar. A resistencia a eses cambios radica nos límites. De maneira interesada confúndese visibilidade con igualdade, e parece que por usar dous femininos protocolarios ou por ter a rotulación dun local en galego as desigualdades estean superadas. Nin as mulleres nin a lingua galega son o problema, sofren os problemas dunha sociedade que non é quen de recoñecerse no espello.

En fin, ventureiras Letras Galegas con aquelas lecturas que máis lles presten.

Advertisements

Deixar unha resposta

introduce os teu datos ou preme nunha das iconas:

Logotipo de WordPress.com

Estás a comentar desde a túa conta de WordPress.com. Sair / Cambiar )

Twitter picture

Estás a comentar desde a túa conta de Twitter. Sair / Cambiar )

Facebook photo

Estás a comentar desde a túa conta de Facebook. Sair / Cambiar )

Google+ photo

Estás a comentar desde a túa conta de Google+. Sair / Cambiar )

Conectando a %s

%d bloggers like this: