153| Literatura dixital, un couto mixto

Emisión DIARIO CULTURAL 26/09/2008

Ao ritmo que imos a parroquia das letras podía facer seu o lema “un mes, unha causa”. Primeiro o incontinente Steiner e agora a interesante polémica sobre os premios literarios en tempos da escrita dixital. E iso háillelo que agradecer a Xabier Lama e a Eduardo Estévez. Concordo en que o fallo dun certame é inapelábel, en que existe o dereito a recorrer en caso de incumprimento das bases e en que cabe a solución de deixar o premio deserto. Mais o cerne da discusión radica nas interferencias entre o soporte virtual e a literatura tal como a pautamos en papel. No blogomillo hai informes que resolven qué é agora unha obra édita, así que o blog tomado como caderno público, como proceso de escrita, non é un libro, pero tampouco é equiparábel a un recital: verba volant, scripta manent. A escrita dixital é diferente ao texto impreso e ao texto dito, é dicir, os extremos do édito e o inédito. Estamos nun couto mixto que desestabiliza as convencións literarias, a lectura e a escrita, e que vai a máis. Na literatura dixital a interdisciplinariedade e o dialoxismo son moito máis poderosos, e a quen le interésalle tanto ou máis o proceso de escrita como o texto definitivo. Tamén a autoría se viu afectada, entre outras razóns porque o blog non é libro pero é un soporte físico dispoñíbel que pode deixar, se se quere, constancia de quen o escribiu. Xa que logo, varias cuestións.

A primeira. Para presentarse a premios como o González Garcés, os cadernos virtuais de escrita deberán ser anónimos ou asinarse cun avatar que non cadre co alias empregado no certame?

Segunda. Cales son as posibilidades editoriais que teñen os libros virtuais éditos? Elixir pdf, por exemplo, significa renunciar ao papel? Ou, coma nas plaquettes, primeiro saen en edición alternativa e logo se xuntan con outros textos nun novo libro? Poñamos por caso, o poemario dixital de Estíbaliz Espinosa, zoommm. textos biónicos, hai editorial convencional para el?

Terceira. En tempos de longa espera do libro electrónico, cal é o soporte apto para á venda máis axeitado para esta literatura interactiva, a cabalo do escrito e das posibilidades do virtual, co son, a imaxe, o vídeo? De novo, hai editorial convencional para esta fórmula mixta?

Cuarta. Participan estas obras virtuais nos clubes de lectura, nos premios anuais, nas aulas e nos manuais?

Estas son algunhas preguntas que nos vimos facendo nos últimos tempos mentres imos indo co tirapuxa dos marcos, de pautar as convencións literarias. Imos incorporando a literatura dixital á crítica literaria, pero falta na academia e nos ritos do parnaso. Para abrir rodeira cómpren premios para esa escrita de hoxe que ten como soporte o corpo (a oralidade, a performance) ou o soporte virtual (desde o blog até o vídeo). Cómpren fórmulas para recoñecer, por exemplo, as performances de Antón Lopo ou o Berlín de María Lado con Fanny+Alexander. Premios nos que a anonimia non importe. Boa semana e boas lecturas.

Advertisements

Deixar unha resposta

introduce os teu datos ou preme nunha das iconas:

Logotipo de WordPress.com

Estás a comentar desde a túa conta de WordPress.com. Sair / Cambiar )

Twitter picture

Estás a comentar desde a túa conta de Twitter. Sair / Cambiar )

Facebook photo

Estás a comentar desde a túa conta de Facebook. Sair / Cambiar )

Google+ photo

Estás a comentar desde a túa conta de Google+. Sair / Cambiar )

Conectando a %s

%d bloggers like this: