181| Contra a derrogación do decreto do galego

Emisión DIARIO CULTURAL 04/05/2009

Quen nos ía dicir hai un ano que Feijoo ía dar cabo ao debate sobre como debía ser o 17 de maio. El soíño, sen precisar sequera persoa que se faga cargo da política lingüística do seu goberno, vén de facer o posible para que o vindeiro 17 de maio volva ser unha xornada reivindicativa, con manifestación pública e popular en defensa do idioma e da cultura galegas.

Hai agora un ano, cun puntiño de aborrecemento, participabamos no tirapuxa do Día das Letras Galegas. Que se día festivo ou non, que se Letras mortas ou Letras vivas, que se día de conmemoracións ou de vacacións, que se pasado ou presente… Mesmo houbo quen, ao saber que hogano as Letras ían ser para Ramón Piñeiro, pensou que a súa figura só había servir para vestir santóns e escribir haxiografías. Logo rematou a lexislatura do bipartito, houbo eleccións, gañou Feijoo, e seica el soíño, coa súa táboa de cabaleiros e damas da mesa redonda, consegue ter unha idea cabal do que pensa a sociedade civil en materia de lingua. Ben era que a coitada da lingua e a coitada da escola non foran tan maltratadiñas, facendo delas campo de batalla mentres as avaliacións do ensino no Estado español non viven precisamente os seus mellores días. Mais nesas andamos, convertendo a palabra liberdade nun farrapo nas bocas neoliberais e facendo da escola un pandeiro. O goberno da Comunidade de Madrid encheu as televisións cun spot das súas escolas en español-inglés e Esperanza Aguirre, no ton habitual, afirma que quere que os madrileños sexan bilingües, iso si, cun bilingüismo que non significa unha defensa do coñecemento de linguas senón apenas unha claudicación do monolingüismo imperante diante da presión globalizadora. Non sei de ninguén que defenda o coñecemento do galego como unha elección excluínte, senón como unha suma de linguas e, tal como evolúe Babel, unha boa educación trilingüe (galego, castelán e mais unha lingua estranxeira, polo menos) prepara cidadás e cidadáns para os tempos que veñen, porque aprender linguas non é unha mostra de discriminación senón unha maneira de abranguer e comprender o mundo no que vivimos. O inventario de razóns é longo. Cando rematan os argumentos sempre queda unha dúbida: por que será que algunhas nais e pais de Galicia Bilingüe desconfían tanto da capacidade de aprendizaxe e coñecemento crítico das súas fillas e fillos? Desculpen a dúbida, será que fun educada na consigna popular de que o “saber non ocupa lugar”.

Convirá reler de vagariño a Ramón Piñeiro e as súas reflexións sobre a lingua, e sobre todo saír á rúa, participar nos actos e manifestacións previstas para o 17 de maio, para que se oia o que pensa a sociedade civil contra a derrogación do decreto do galego, porque, como escribiu Xohana Torres, “se ardemos, sopra o vento”. E habemos arder, a prol do galego, en Compostela e nas Ramblas de Barcelona. Boa semana e boas lecturas.

Advertisements

Deixar unha resposta

introduce os teu datos ou preme nunha das iconas:

Logotipo de WordPress.com

Estás a comentar desde a túa conta de WordPress.com. Sair / Cambiar )

Twitter picture

Estás a comentar desde a túa conta de Twitter. Sair / Cambiar )

Facebook photo

Estás a comentar desde a túa conta de Facebook. Sair / Cambiar )

Google+ photo

Estás a comentar desde a túa conta de Google+. Sair / Cambiar )

Conectando a %s

%d bloggers like this: